Ewa Jagaciak, Gdańsk, 14 styczeń 2015

„Dziadek Mróz i Sniezynka”

To historia czteroletniego Janusza, wywiezionego do obozu pracy w Zwiazku Radzieckim

13. 04.1940 roku, Z Kałusza do Kazachstanu w obłaści Kusłonajska, rejon Karbałyk, Farma N. 2.

W sierpniu 1942 po ogłoszeniu amnestii, wywieziony do Teheranu. We wrześniu 1943 przewieziony do Mombasy w Afryce a potem do  obozu polskiego w Koja.

6 –go sierpnia 1948 roku wyjazd do Anglii.

Po studiach w Anglii, emigracja do Kanady do pracy jako dentysta.

Dla rodziny w Polsce uznany za zaginionego.

W maju 2012 roku, 15-to letni Alexander przebywający na wymianie szkolnej w Belleville koło Toronto, spotyka przez przypadek córkę Janusza w zakładzie dentystycznym.

Odkrycie to, to „mały cud”,” a little miracle”, jak pisała miejscowa prasa w Belleville.

Janusz opowiada 15-to letniemu, wychowanemu w dobrobycie i w pokoju, Alexandrowi historię swojej tułaczki. Alexander, który zna wojnę tylko z gier komputerowych i filmów, dojrzewa mentalnie. Zaczyna rozumieć, że życie to nie bajka, i że wolność i pokój to są ogromne dobra, które trzeba pielęgnować. Po powrocie odwiedza wystawę na Westerplatte i tym razem zupełnie inaczej rozumie znaczenie hasła:

„Nigdy więcej wojny!”

Janusz  Sybirak w Polsce, w Gdansku  przy pomniku deportowanych

 Ilu z nas jeszcze zyje i pamieta?

Jestem jednym z nich.

A to moi oprawcy